این تحلیل عقلایی از ظاهر آیه مبارکه استفاده می شود و ترتیب فقرات آن با روایاتی که در منابع شیعه و سنی در مورد تبلیغ ولایت امیر المومنین (ع) پس از پیامبر اکرم (ص) وجود دارد منسجم است. و پس از آن آیات بسیاری در این خصوص نازل شد در ابتدا آیه (وَأَنذِرْ عَشِیرَتَکَ الأَقْرَبِینَ) (شعراء: ۲۱۴) بود و پیامبر (ص) بنی هاشم را در جمع کرد و علی (ع) را به عنوان وزیر و خلیفه معرفى کرد، و اخبار در این مورد ادامه داشت تا اینکه به آیه ولایت (إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاهَ وَیُؤْتُونَ الزَّکَاهَ وَهُمْ رَاکِعُونَ) رسید. اما این آیه به درجه تبلیغ قاطع نرسید و به برنامه رسمی تنصیب همانگونه که گفته می شود نرسید تا اینکه به پسر عمویی و طرفداری خانوادگی متهم نشود.